Yfirgnæfandi meirihluti á móti orkupakkanum

Samkvæmt niðurstöum könnunar sem Orkan okkar gerði, á læksíðu samtakanna á Facebook, eru 93% á móti innleiðingu 3. orkupakkans en ekki nema 7% sem eru fylgjandi. Þessi mikla andstaða þarf ekki að koma á óvart þó hún sé ívið hærri en niðurstöður annarra kannanna hafa sýnt.

Spurt var: Ertu með eða á móti innleiðingu 3. orkupakkans. Rúmlega 1.200 tóku þátt.

Könnun sem fyrirtækið Maskína gerði fyrir Heimssýn fyrir rúmu ári síðan leiddi í ljós að 81% var „and­víg­ur því að frek­ara vald yfir orku­mál­um á Íslandi verði fært til evr­ópskra stofn­ana.“ (frétt á mbl.is frá 13. maí 2018)

Könnun MMR sem var gerð í kringum mánaðarmót apríl/maí á þessu ári leiddi það í ljós að 62% voru á móti áformum „ríkisstjórnarinnar um valdaafsal í orkumálum.“ (frétt á bbl.is frá 17. maí 2019) á þeim tíma.

Með lögum skal land byggja en ekki brjóta niður

Hildur Sif Thorarensen

Hildur Sif Thorarensen:
”Það þriðja sem truflaði mig við lestur þessara lagabreytinga var hækkun á raforkueftirlitsgjaldi. HS orka bendir réttilega á að sú hækkun, úr 1 eyri í 1,45 aur, nemur 45% og mun sá kostnaður vissulega enda hjá neytendum. Samkvæmt greinargerð með lögunum er þessi hækkun tilkomin vegna þess að nú ætlar Orkustofnun að færa út kvíarnar og mun því þurfa meira fjármagn til að geta stundað sína starfsemi. Þess að auki þarf Orkustofnun nú að standa straum af ACER með hinum löndunum í EFTA og því fer hluti af þess- um gjöldum beinustu leið til Evrópu- sambandsins.”

Nánar í þ. Mbl. 5. júní 2019

Verið að samþykkja óheft flæði raf­orku

Arnar Þór Jónsson héraðsdómari

Arn­ar Þór Jóns­son:
„Með þriðja orkupakk­an­um verður ekki bet­ur séð en að við séum að játa okk­ur und­ir það og festa það í sessi að raf­orka, eins og hver önn­ur vara, flæði óheft á milli landa. Frjálsa flæðið á vör­um er fyr­ir hendi, skil­grein­ing á raf­orku sem vöru er fyr­ir hendi, en með þriðja orkupakk­an­um kem­ur reglu­verk sem fjall­ar sér­stak­lega um teng­ing­ar á milli landa.“ segir Arn­ar Þór Jóns­son, dóm­ari við Héraðsdóm Reykja­vík­ur og fyrr­ver­andi dós­ent við laga­deild Há­skól­ans í Reykja­vík

Tek­ur Arn­ar Þór und­ir með þeim Stefáni Má Stef­áns­syni, pró­fess­or við laga­deild Há­skóla Íslands, og Friðrik Árna Friðriks­syni Hirst lands­rétt­ar­lög­manni að lög­fræðilega rétta leiðin í mál­inu með hliðsjón af EES-samn­ingn­um sé að Alþingi hafni því að samþykkja þriðja orkupakk­ann með því að aflétta ekki stjórn­skipu­leg­um fyr­ir­vara af lög­gjöf­inni og vísa þar með mál­inu aft­ur til sam­eig­in­legu EES-nefnd­ar­inn­ar þar sem hægt væri óska eft­ir laga­lega bind­andi und­anþágum. Fyr­ir­vari rík­is­stjórn­ar­inn­ar ætti sér hins veg­ar enga slíka stoð í samn­ingn­um.

Nánar á vefsíðu Mbl.is þ. 6. júní 2019

Norðmenn deila við ESA um yfirráð ríkisins yfir vatnsaflsvirkjunum

Vatnsaflsvirkjun

Olíu- og orkumálaráðuneyti Noregs hafnar því í svari til Eftirlitsstofnunar EFTA (ESA) þann 4. maí, að framleiðsla vatnsafls geti verið háð þjónustutilskipun Evrópusambandsins (ESB). Frá þessu greinir norski miðillinn abcnyheter. 

Í því tilviki þýðir það m.a. að allir fjárfestar frá ESB- eða EES-löndum gætu átt norska vatnsaflsvirkjun. Uppbygging og rekstur vatnsaflsvirkjana er ekki þjónusta eins og skilgreint er í þjónustutilskipun ESB, en nýting náttúruauðlinda er ákveðin nánar af ríkisstjórn landsins.

ESA, með tillögu sinni í bréfi dagsettu 30. apríl, gæti komið í veg fyrir áætlun Norðmanna um að hið opinbera, með nokkrum tímabundnum undantekningum, eigi vatnsorkuna.

Það liggur nú á borði ESA að taka tillit til þess hvort stofnunin samþykki afstöðu Norðmanna eða reyni að afturkalla leyfisveitinguna, þar með talda endurheimt einkavirkjana til ríkisins. Ef ESA stendur fast á sínu, þá mun málið að lokum þurfa að verða leyst fyrir EFTA-dómstólnum í Lúxemborg.

Nánar á vef Viljans 6. júní 2019

Hvað kom fyrir?

Anna Kolbrún Árnadóttir

Anna Kolbrún Árnadóttir:
” Þegar allt kemur til alls er alveg ljóst að ríkisstjórnarflokkarnir ganga ekki einvörðungu gegn afstöðu kjósenda landsins og því sem fram kom í stefnuskrám flokkanna fyrir kosningar er varðar orkupakkann. Þeir ganga jafnframt gegn samþykktum og ályktunum sem þeirra eigin flokksmenn hafa sett fram. Þegar búið er að álykta um málefni er eðlilegt að þingflokkarnir fylgi þeirri stefnu. Ef ekki, hvaða þýðingu hefur það þá fyrir flokkana að hafa virka og áhugasama grasrót? “

Nánar í Mbl. 4. júní 2019